wtorek, 10 stycznia 2012

Święta, święta,... i po świętach.

Jak Wam minęło te dziesięć dni po Nowym Roku? Bo mi tak sobie. Teraz, po powrocie z ferii znowu trzeba  wkuwać 24 godziny na dobę (ale to nie znaczy, że ja to robię!). Nauczyciele zmienili technikę; teraz mam tyle pracy domowej, że można zwariować. Gdyby nie te 2  "study period" to bym się chyba nie wyrobiła. To wyjaśnia, dlaczego nie mogłam pisać wcześniej.
Jak już mówiłam, jestem w tych  nowych grupach z angielskiego, historii i geografii. Angielski nie jest taki zły, przerabiamy teraz książkę "Chinese Cinderella". Wracając do przedmiotu, to nie jest najgorszy, a w porównaniu z pozostałymi dwoma, jest wręcz wspaniały. Na tych ostatnich można by się porządnie wyspać, gdyby nie nauczyciel i to, że mam DST z historii w piątek.
Mam też nową panią od francuza. Jest  po prostu zła. No i niczego nie uczy. Dajmy na przykład wczorajszą lekcję, kiedy mieliśmy 'Revision'.
Wchodzę sobie do klasy, wyjmuję książki, a ona wezwała niczego nie oczekującą dziewczynę, siedzącą trochę dalej ode mnie, do tablicy. Musiała pisać o jakiś funkcjach przyimków czy coś takiego. W tym czasie moja koleżanka chciała złożyć kartkę papieru, żeby się jej zmieściła do kieszeni. A ta nauczycielka pomyślała, że składa na lekcji origami i kazała jej napisać parę razy "Nie robię samolotów z papieru w klasie ". Nikki (tak ma na imię; powinniście ją pamiętać) nie rozumie po francusku zbyt dobrze, i gdybym nie pomogła jej razem z Caroline, to wpadłaby w jeszcze większe kłopoty. Tymczasem jakiś chłopak gadał sobie z drugim, i kiedy skończyła się ta afera z origami,  nauczycielka natychmiast zorientowała się, że ktoś coś mówi. Podeszła do niego, wyprowadziła jego za drzwi, wywaliła za nie, po czym zatrzasnęła je tak mocno, że wszyscy podskoczyli. Następnie wróciła do lekcji, jak gdyby nigdy nic. Na lekcji pisaliśmy to, co było na tablicy- jak zwykle. Więc piszemy sobie, a w środku lekcji, ta baba mówi nam, że mamy pisać zielonym długopisem! Co to ma w ogóle być? Nie można było powiedzieć na początku? Mamy wszystko przepisywać? Raczej tak.
Zapomniałam dodać, żebyście pod żadnym pozorem nie jechali pod Wieżę Eiffla w Sylwestra, bo zmarnujecie 2 rzeczy: pieniądze i Wasz cenny czas. Ja tam byłam i serdecznie odradzam! O północy zapaliły się migoczące światła. I TYLE! Jak CODZIENNIE o pełnej godzinie, kiedy się ściemni. Szkoda tylko tych biednych, zawiedzionych turystów, którzy przyjechali specjalnie do Paryża specjalnie na Sylwestra i wydali kupę kasy......Fajerwerków tutaj nie było  od 2000 roku na milenium, a to dlatego, że jest zakaz puszczania petard.
Nie mogę się doczekać weekendu. Czyż nie lepiej jest siedzieć w domu i czytać książkę? Chociaż szkoła czasami się przydaje. Bo jak inaczej miałabym wiedzieć, jak zrobić takie zadanie: (x+1) (x-1) ???

1 komentarz:

  1. Witaj, Olu!
    Nadal nie rozumiem jak możesz tak ciekawie pisać o codzienności... Możesz napisać książkę "Moje życie we Francji". Sama wymyśliłam ten tytuł (chociaż nie jestem pewna, czy go skądś nie ściągnęłam!8D).
    Powodzenia ze wstrętną babą od francuskiego!!! xD

    OdpowiedzUsuń